• Mirella Steenbakker: "Ik vond het wel genoeg geweest, dacht ik toen".

    14 mrt 2021
  • Mirella Steenbakker in actie tijdens de 7 tegen 7 competitie
  • Het is voor velen een bekend gegeven. Vroeger gespeeld bij de jeugd en senioren, daarna gestopt om reden van blessure, kinderen, geen plezier etc. Maar dan, als de kinderen gaan voetballen, de sfeer langs de lijn en in de kantine, de geur van het gras, je jeugdteam trainen, het gaat weer kriebelen. En als er dan ook meerdere dames zijn die de voetbalkicks weer aan willen gaan trekken, er een hechte band ontstaat, je gaat trainen, de KNVB een 7 tegen 7 competitie gaat starten, je begin met 8 dames en nu meer dan 30 speelsters. Het is in een notendop hoe alles kan lopen, zo ook bij Mirella Steenbakker. Een nadere kennismaking:

    Wie is Mirella Steenbakker?

    Ik ben 42 jaar en woon samen met Etien Vermeulen in Lewedorp. We hebben samen twee kinderen Dani en Aiden, voetballend in de JO11 en JO8. Ik ben werkzaam bij Gardeslen Orthopedie; een bedrijf dat in samenwerking met artsen protheses en ortheses maakt voor het menselijk lichaam, maar ook confectiebraces levert voor bijvoorbeeld knie en enkel.

  • Wat is je voetbalverleden?

    Ik ben begonnen bij Lebo in de F-jes in het verenigingsgebouw op de woensdagmiddag. In die tijd had je niet zoveel keus qua sport en aangezien ik in een klas zat met grotendeels jongens, ging ik ook op voetbal. Ik heb gevoetbald tot de C-jes, toen ben ik gestopt. Niet omdat ik het spelletje niet meer leuk vond maar meer omdat ik ouder werd en vaak het enige meisje was in het team.  Het plezier in voetbal bleef want ik voetbalde nog vaak na school op het veldje.

    Toen ik in de brugklas zat was ik oud genoeg en mocht ik bij de dames in Nieuwdorp gaan voetballen. Hier heb ik 2 jaar gevoetbald en ging daarna naar Kloetinge. Hier heb ik een mooie en leerzame tijd gehad. Samen met een drietal meisjes speelde ik uiteindelijk met Dames 1 in de hoofdklasse. Met de bus naar uitwedstrijden met tegenstanders door heel het land, een mooie ervaring. In deze periode ook met dit drietal in de Zeeuwse selectie gevoetbald.

    Maar na een mooie tijd kwam er gerommel in het team en was de gezelligheid ver te zoeken, ik ben toen teruggegaan naar Nieuwdorp.  Ook hier een mooie en gezellige tijd gehad met leuke herinneringen met uitjes en weekendjes weg. Met veel mensen gevoetbald en twee keer kampioen geworden. We hebben het tot de derde klasse geschopt met tegenstanders uit Zuid-Holland en Brabant en op de terugweg langs de Raayberg. Hier heb ik gevoetbald tot m’n dertigste, toen ik zwanger werd ben ik gestopt. Ik vond het wel genoeg geweest, dacht ik toen.

    Maar als je kinderen dan groter worden en zelf gaan voetballen en je staat aan de lijn om ze aan te moedigen gaat het toch weer kriebelen, zeker toen ik trainer werd van de JO7. Van iemand van Krabbendijke hoorden we van het bestaan van de 7x7 competitie in toernooivorm, spelend op de vrijdagavond. Ideaal voor moeders of mensen die op zaterdag andere dingen te doen hebben. Samen met een paar oud-voetballers van Nieuwdorp sprak deze spelvorm ons ontzettend aan en hebben we actie ondernomen.  Samen, met medewerking van Lebo was dit al redelijk snel gerealiseerd. Na twee maanden stonden we al op het veld om te trainen.

    Hoe gaat het met het Lebo damesvoetbal?

    De intentie was om met oud-voetballers weer gezellig een balletje te trappen. We zijn begonnen met een 7-tal dames en nu anderhalf jaar later hebben we 32 leden. Nooit gedacht dat er zoveel dames interesse zouden hebben. De groep is erg divers in leeftijd, van 18 jaar tot 45 jaar maar ook in niveau.

    We hebben ervaren dames maar ook dames die nog nooit hebben gevoetbald. Een gezellige en fanatieke groep en zonder leiding van Geerard, trainers en leiders was het nooit zo ver gekomen.

    Verschillende oefenwedstrijden hebben we gespeeld en een toernooi op eigen veld. Geweldig om te zien dat de kinderen hun moeders kwamen aanmoedigen. Een mooier compliment kun je niet krijgen dan van je eigen kind die zegt dat je goed hebt gevoetbald. Geen trainer kan hier tegenop.

    Vorig voorjaar hadden we een 30+ team ingeschreven maar hebben vanwege Corona helaas geen enkele competitiewedstrijd gespeeld. Afgelopen najaar hadden we twee teams die meededen in de competitie, een 30+ team en 18+ team. We hebben helaas maar twee speelavonden mogen voetballen, wegens Corona kwam het weer stil te liggen. Dit voorjaar zal er wederom geen competitie worden gespeeld, de pijlen zijn gericht op het najaar, waar we dan ook eindelijk onze nieuwe trainingspakken en tenues kunnen showen.

    Ervaringen binnen de jeugd?

    Voor het derde seizoen ben ik trainer van het team van Aiden, nu de JO8. Vanwege Corona de laatste twee seizoenen weinig tot geen competitie gespeeld. Er zijn zelfs kinderen die alleen nog maar hebben getraind en nog nooit een officiële wedstrijd hebben gespeeld.

    Het positieve aan de Corona is denk ik wel dat de samenwerking en het onderlinge contact tussen de jeugdtrainers verbeterd is omdat we aangewezen zijn op elkaar omdat alleen onderlinge wedstrijden/activiteiten zijn toegestaan. We hebben samen voor de gehele jeugd een aantal activiteiten georganiseerd in welke vorm dan ook. Normaal gesproken zie je alleen je eigen team voetballen maar nu zie je ook andere kinderen aan het werk.

    Rol hoofdbestuur?

    Begin dit jaar vroeg Peter Vermeulen of ik in het bestuur wilde komen om de dames te vertegenwoordigen. Ik moest er wel eerst over nadenken omdat m’n vrije tijd, zoals bij de meeste, schaars is. Toch besloten om deel te nemen in het bestuur omdat ik wil meedenken aan een hopelijk mooie toekomst voor het dames- en meisjesvoetbal bij Lebo. Daarnaast zou ik het ook heel jammer vinden dat wat we nu met z’n allen hebben opgebouwd, dat dit om de een of andere reden teniet zou gaan.

    Toekomst dames-en meisjesvoetbal?

    Het is te hopen dat we het aantal leden kunnen behouden, want in het vrouwenvoetbal is het ledenverloop vaak wel anders dan bij mannen. Ook mede door de Corona bestaat de kans dat er dames zullen stoppen. Maar aan de andere kant hoor ik ook weer wel signalen dat er dames van een 11-tal zaterdagvoetbal over willen stappen naar ons en kiezen voor de spelvorm 7x7 op de vrijdagavond.

    De plannen zijn om in het najaar een derde team in te schrijven, een recreatief team. Dit hangt allemaal af met hoeveel leden we starten in het nieuwe seizoen en of hier belangstelling voor is.

    Ik hoop dat er in de toekomst een mogelijkheid bestaat om op de vrijdagavond een “normale” competitie te spelen, niet in toernooivorm maar iedere week 1 tegenstander met een speelduur van 2x 30 of 2x 45 minuten.

    Meisjesteam

    Omdat we in de jeugd gemengd voetballen en de vraag steeds groter wordt naar een meisjesteam, hebben we een paar keer een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld met een samengesteld meisjesteam, dat door iedereen erg leuk werd gevonden. Ook hier gooide Corona roet in het eten en hebben we het niet verder kunnen voortzetten. Ik denk dat het belangrijk is dat er binnen korte termijn een meisjesteam (vanaf MO11) wordt opgericht, in de eerste plaats voor de meisjes zelf maar ook voor de continuïteit van de dames. De kans bestaat dat als er geen meisjesteam komt, er meisjes zullen stoppen of bij een andere club gaan voetballen. De jeugd heeft de toekomst, dat geldt ook voor het dames- en meisjesvoetbal. 

    Verbeteringen binnen Lebo?

    Ik ben nu drie seizoenen actief bij Lebo en kan eigenlijk op dit moment geen verbetering opnoemen. Ik vind het belangrijk dat we samenwerken en luisteren naar de ideeën en meningen van (jeugd)trainers, leden en vrijwilligers. Samen kunnen we werken aan een mooie toekomst, met of zonder samenwerking/fusie met andere clubs.